Versió curta
1. Rossinyol que vas a França, rossinyol,
encomana’m a la mare, rossinyol
d’un bell bocatge, rossinyol, d’un vol.
2. Encomana’m a la mare, rossinyol,
i a mon pare no pas gaire, rossinyol
d’un bell bocatge, rossinyol, d’un vol.
3. I a mon pare no pas gaire, rossinyol,
perquè a un pastor me n’ha dada, rossinyol
d’un bell bocatge, rossinyol, d’un vol.
Versió llarga
Rossinyol, que vas a França, rossinyol,
encomana'm a la mare, rossinyol,
d'un bell boscatge rossinyol d'un vol.
Encomana'm a la mare, rossinyol,
i a mon pare no pas gaire, rossinyol,
d'un bell boscatge rossinyol d'un vol.
Perquè m'ha mal maridada, rossinyol,
a un pastor me n'ha dada, rossinyol,
d'un bell boscatge rossinyol d'un vol.
Que em fa guardar la ramada, rossinyol,
he perduda l'esquellada, rossinyol,
d'un bell boscatge rossinyol d'un vol.
Jo t'he de donar per paga, rossinyol,
un petó i una abraçada, rossinyol,
d'un bell boscatge rossinyol d'un vol.
Rossinyol, que vas a França, rossinyol,
encomana'm a la mare, rossinyol,
d'un bell boscatge rossinyol d'un vol.
Jacint Verdaguer i Santaló (folgueroles 17 de maig de 1845– Vallbidriera, de 10 de juny1902)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada